Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στη σίτιση της Φοιτητικής Λέσχης του ΑΠΘ για άλλη μια φορά γίνονται μπαλάκι μεταξύ Πρυτανείας και εργολαβίας. Οι μεν αρνούνται να πάρουν θέση για το ζήτημα εργασιακής ομηρίας στην οποία βρίσκονται οι συνάδελφοι( εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου) οι δε ρίχνουν το μπαλάκι στην Πρυτανεία λέγοντας ότι «πρέπει να δώσει περισσότερα χρήματα για να μπορέσει να κρατήσει τις θέσεις εργασίας». Για άλλη μια φορά βάζουν τους εργαζόμενους ως μοχλό πίεσης για να παζαρέψουν οι μεν με τους δε τα κονδύλια από το Υπουργείο. Πρόκειται για χρήματα των εργαζομένων, που αντί να διατίθενται για τις ανάγκες των φοιτητών, δίνονται σε μεγαλοεργοδότες του επισιτισμού. Αποτέλεσμα όλων αυτών, με την έναρξη της σίτισης αφήνουν οι εργολάβοι εκτός δουλειάς δέκα συναδέλφους. Η απάντηση των εργαζομένων ήταν άμεση. Κήρυξη επαναλαμβανόμενων στάσεων εργασίας για Δευτέρα 24 Απριλίου και Τρίτη 25 Απριλίου.

Φανερώνεται ότι όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν τα τελευταία χρόνια δεν έκαναν τίποτα για να εξασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας για τους εργαζόμενους, για να έχουν επαρκή και ποιοτική σίτιση οι φοιτητές. Αυτή θα είναι και η πολιτική όποιας κυβέρνησης προκύψει στις επερχόμενες εκλογές. Αντίθετα, έβαζαν πλάτη σε κάθε εργολάβο για να μετατραπεί το Πανεπιστήμιο σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης. Με τις ευλογίες πάντα των εκάστοτε πρυτανικών αρχών. Και από την άλλη, οι εργολάβοι- και όχι μόνο στη σίτιση- ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους για να βγάλουν κέρδη, έχοντας αέρα στα πανιά τους από τους αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ.

Όσο η σίτιση των φοιτητών λειτουργεί με την λογική του κόστους, με ελεύθερη την επιχειρηματική δράση , αυτή η ομηρία θα συνεχίζεται. Και οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν 8 μήνες το χρόνο, για να βγάζουν τα έξοδα 12 μηνών, με την ακρίβεια να χτυπάει τα λαϊκά νοικοκυριά, και οι φοιτητές δε θα έχουν επαρκή σίτιση. Αυτή είναι η λογική κόστους-οφέλους που υπηρετούν οι κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα. Την ζήσαμε πρόσφατα και στο έγκλημα των Τεμπών, που έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, κυρίως νέοι, επειδή κόστιζε ακριβά να μπει σύγχρονο σύστημα ελέγχου στα τρένα.

Και επειδή στις εργατικές κινητοποιήσεις πάντα κάποιοι «καλοπροαίρετοι» , παίζοντας το παιχνίδι του κοινωνικού αυτοματισμού, θα πουν ότι μένουν οι φοιτητές χωρίς φαγητό, ξεκαθαρίζουμε. Οι εργαζόμενοι στη σίτιση δεν έχουν απέναντί τους τους φοιτητές. Έχουν την εργοδοσία και την Πρυτανεία, τα κόμματα που στηρίζουν την πολιτική της εργολαβίας, των τσακισμένων δικαιωμάτων, των απολύσεων. Έχουν απέναντί τους τους ίδιους αντιπάλους με αυτούς που έχουν οι φοιτητές.

Οι συνάδελφοι στη σίτιση της λέσχης δεν περιμένουν σωτήρες για να τους αλλάξουν ως διά μαγείας την κατάσταση. Ο οργανωμένος αγώνας, η αλληλεγγύη από τους φοιτητές και τα σωματεία είναι η δύναμή τους. Μέσα από το ΣΕΤΕΠΕ και το επιχειρησιακό τους σωματείο διεκδικούν:

• Την άμεση επαναπρόσληψη των συναδέλφων που έμειναν εκτός δουλειάς

• Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, με προσλήψεις στο προσωπικό

• Δωρεάν και ποιοτική σίτιση για όλους τους φοιτητές

• Να φύγουν οι εργολαβίες από ο Πανεπιστήμιο, να προσληφθούν με ευθύνη του Πανεπιστημίου 

ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΝΙΚΗΤΕΣ!